Wij zijn Inge en Pakal en zijn de oprichters van restaurant Taj Mahal. Pakal en ik hebben elkaar leren kennen in India, namelijk in Agra. Inge was werkzaam als een verpleegster bij Artsen zonder Grenzen in een ziekenhuis in Agra. Pakal had een theewinkeltje dichtbij de plaats waar Inge verbleef. Aldoende hebben ze elkaar beter leren kennen. Inge kreeg in het ziekenhuis veel te maken met straatkinderen die in behandeling moesten als gevolg van ondervoeding en straatdrugs. Na enkele maanden vond Inge dat ze meer kon doen voor deze kinderen. Ze stortte haar hart uit bij Pakal, hij luisterde aandachtig naar wat Inge vertelde en hij was het volkomen met haar eens. 

Zo vormden zich de eerste beginselen van het idee om iets voor deze kinderen te gaan betekenen. Pakal en Inge; Indische en Nederlandse, willen de culturele ervaring die ze met z’n tweeën beleefden delen met meerdere mensen.

 Na een jaar als verpleegster gewerkt te hebben in Agra besloot Inge om terug te gaan naar Nederland. Pakal die het ook wel had gezien in Agra en ondertussen verliefd was geworden op Inge ging maar al te graag mee.

 Zo geschiedde het dat er in Den Bosch een Indisch restaurant genaamd ‘Taj Mahal’ werd geopend met als eigenaars Inge en Pakal. Pakal was full time verantwoordelijk voor het restaurant. Inge bleef haar full time baan als verpleegster aanhouden om op het einde van de maand voorzien te zijn van voldoende salaris zodat dit opnieuw geïnvesteerd kon worden in het restaurant.

 Het restaurant draaide zo goed dat alle investeringen na een jaar reeds terugverdiend werden. Toen besloten Inge en Pakal om er een vereniging zonder winst van te maken. Afgezien van het salaris dat wordt uitbetaald voor de kok, de twee keukenhulpen, de yogaleraar en voor Pakal uiteraard.

 Alle winst die daarna werd gemaakt ging naar het schoolproject in Agra. Op die manier konden Inge en Pakal, de straatkinderen een hart onder de riem steken en een toekomst bieden.